YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14119
KARAR NO : 2014/14940
KARAR TARİHİ : 03.11.2014
MAHKEMESİ : Akdağmadeni Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 05/03/2014
NUMARASI : 2010/232-2014/78
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ü.. T.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı Emrah’ın işleteni, davalı Murat’ın sürücüsü olduğu araç ile davacı tarafa ait olup davalı Ü.. T.. yönetimindeki askeri aracın davalıların kusuru ile çarpışması sonucu davacıya ait araçta hasar meydana geldiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte 7.173,76 TL nın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı E.. A.. ile davalı Ü.. T.. davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kabulü ile 5.380,32 TL’nın davalı Ü.. T..’ten, 1.793,44 TL’nın da diğer davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Ü.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Ü.. Y..’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminatın davacı tarafa ait aracın (asker) sürücüsü ile karşı aracın işleten ve sürücüsünden tazmini istemine ilişkindir.
Davacının işleteni olduğu askeri araç davalı sürücü Ü.. T..’in sevk ve idaresinde iken diğer davalı tarafa ait araçla çarpışması sonunda dava konusu zarar ortaya çıkmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda davalılar kusurları oranında zarardan sorumlu tutulmuştur.
Davacıya ait aracın davalı Ü..Y.. tarafından askerlik hizmeti sırasında görevle ilgili olarak kullanıldığı sırada dava konusu olayın meydana geldiği tartışmasızdır.
Kusur durumu sorumluluğun kapsamını belirlemede etkin ise de “hakkaniyet” onunla birlikte değerlendirilmesi gereken bir unsurdur. BK. 43/1 maddesinin (6098 S.TBK’nin 51.maddesi) hükmüne göre, hakim tazminatın suretini ve derecesini tayin etmekle görevli olup, bunu yaparken hal ve mevkiin icabını göz önünde tutması gerekmektedir. Bundaki amaç olayın özelliklerine göre hakkaniyete uygun bir sonuca ulaşmaktır.
Somut olayda; davalı Ü..Y.. T.C. Anayasası’nın 72. maddesinde tanımlanan askerlik görevini (hak ve yükümlülüğünü) yerine getirdiği sırada askeri araçta şoför olarak görevlendirilmiş ve araç onun tarafından kullanılırken trafik kazası gerçekleşmiştir. Her ne kadar askerlik yükümlülüğü karşılıksız bir borç ise de; olayda bu görevin ifası sırasında bir kasıt bulunmaksızın kusurlu davranış sonucunda bir zararın ortaya çıktığı açıktır. Öte yandan davalı diğer kamu görevlileri gibi yaptığı hizmetin karşılığında bir ücret te almamaktadır.
O halde, tazminat kapsamı belirlenirken davalının içinde bulunduğu bu durumun göz önünde tutulması, hakkaniyet gereği belirtilen hal ve mevkii gözetilip onun icabı olarak tazminattan uygun bir indirim yapılması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Ü.. T..’in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Ü.. Y..’e geri verilmesine 3.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.