Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2022/4030 E.  ,  2022/4225 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/4030
Karar No : 2022/4225

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… T:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; Danıştay Dördüncü Dairesinin 08/12/2021 tarih ve E:2021/8501, K:2021/8087 sayılı kararıyla mahkeme kararının onanmasına karar verildiği, bu karara karşı 15/02/2022 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu, 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra Danıştay’ın temyiz incelemesi sonucu verdiği onama kararlarına karşı herhangi bir kanun yolu öngörülmediği, temyiz incelemesi sonucu onanan kararların kesinleştiği, dosyadaki onama kararının da kesin nitelikte bir karar olmasından dolayı temyiz başvurusu yapılması mümkün olmadığından davacının temyiz talebinin reddedilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davacının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Defter ve belge ibrazı ile ilgili yazının şirketin bilinen adreslerde bulunamaması üzerine ilanen tebliğ edilmesi gerektiği, şirket müdürünün ikametgah adresinde babasına tebliğ yapılmasının usulsüz tebligata neden olduğu, kendilerinin söz konusu defter ve belgelerini ibraz edebileceğinden yeniden inceleme yapılması gerektiği nedenleriyle kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… T:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge idare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan vergi mahkemesine gönderilmesini, 21/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.