Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2014/8202 E. 2014/11047 K. 23.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8202
KARAR NO : 2014/11047
KARAR TARİHİ : 23.06.2014

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 23/01/2014
NUMARASI : 2013/155-2014/11

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan alacağın tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Türk Silahlı Kuvvetleri mensubu iken re’sen emekliye sevk edildiğini, bu sebeple kalan mecburi hizmetine karşılık gelen 32.781,74 TL’nin sarf tarihinden itibaren faiziyle tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Davalıların davacı idareye borçlu olmadığı hususu, dava tarihinden sonra 22.03.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6191 Sayılı Sözleşmeli Erbaş ve Er Kanunu’nun 10. maddesiyle 926 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’na eklenen Geçici 32. maddesi hükmü uyarınca belirlendiğine göre; davacı yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6191 Sayılı Kanun yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu asıl alacağın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.