YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19189
KARAR NO : 2014/22860
KARAR TARİHİ : 06.11.2014
MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi
TARİHİ : 03/06/2014
NUMARASI : 2011/505-2014/374
Davacı, maluliyet oranının tespitine ve rapor tarihini takip eden aybaşı itibariyle maluliyet aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının rapor tarihini takip eden aybaşı (01/06/2011) tarihi itibariyle maluliyet aylığına hak kazandığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne, davacının Adli Tıp Raporunda sigortalı olduktan sonra beden çalışma gücünün en az %60 ını kaybetmiş olduğu ve malul sayılması gerektiği belirtildiğinden davacının malul sayılması gerektiğinin tespitine ve davacıya maluliyet aylığı bağlanmasını talep ettiği tarihi takip eden ay başından (01/06/2011 ) itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/06/1999 tarihinden itibaren Bağ-Kur kapsamında sigortalı olduğu, 20/05/2010 tarihli dilekçesi ile maluliyeti nedeniyle kendisine maluliyet aylığı bağlanmasını talep ettiği, Kurum tarafından verilen 11/08/2011 tarihli cevapta işyerine maluliyetini gerektiren arıza ile girdiğinden malullük sigortası yardımlarından yararlanamayacağının bildirildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 06/07/2012 tarihli raporunda davacının çalışma gücünün en az % 60 ını kaybetmiş olduğu anlaşıldığı ancak sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerine maluliyetini gerektirecek düzeydeki bu hastalığı veya arızası ile girdiği tespit edildiğinden söz konusu maddenin 2. Fıkrasına göre malullük aylığından yararlanamayacağına karar verildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 05/02/2014 tarihli raporunda davacı M.. A..F..’nun 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma gücü ve Meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri Yönetmeliği Ek-1 Arıza Hastalık Listesi, B-1 fırkrasına göre beden çalışma gücünün en az % 60 ‘ını kaybetmiş olduğunun, malul sayılması gerektiğinin, dosyada mevcut tıbbi evraka göre kişi adına düzenlenen Gaziantep Devlet Hastanesinin 15/06/2004 tarihli 7114 nolu raporuna göre kişinin beden çalışma gücünün % 60 ını kaybedecek düzeyde olmadığından 1999 tarihinde beden çalışma gücünün % 60 ını kaybetmemiş olduğunun, malul sayılamayacağının belirtildiği anlaşılmaktadır.
Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, “Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.”
Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.
Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.
Somut olayda; Kurum tarafından davacının maluliyet sebebiyle aylık bağlanması talebinin reddedildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 06/07/2012 tarihli raporunda davacının çalışma gücünün en az % 60 ını kaybetmiş olduğu anlaşıldığı ancak sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı işyerine maluliyetini gerektirecek düzeydeki bu hastalığı veya arızası ile girdiği tespit edildiğinden söz konusu maddenin 2. Fıkrasına göre malullük aylığından yararlanamayacağına karar verildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 05/02/2014 tarihli raporunda davacı M.. A..F..’nun 11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çalışma gücü ve Meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri Yönetmeliği Ek-1 Arıza Hastalık Listesi, B-1 fırkrasına göre beden çalışma gücünün en az % 60 ‘ını kaybetmiş olduğunun, malul sayılması gerektiğinin, dosyada mevcut tıbbi evraka göre kişi adına düzenlenen Gaziantep Devlet Hastanesinin 15/06/2004 tarihli 7114 nolu raporuna göre kişinin beden çalışma gücünün % 60 ını kaybedecek düzeyde olmadığından 1999 tarihinde beden çalışma gücünün % 60 ını kaybetmemiş olduğunun, malul sayılamayacağının belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınması ve davacıya maluliyet aylığı bağlanması durumunda aylığın başlangıç tarihinin belirlenebilmesi için davacının maluliyet başlangıcının da belirlenmesi gerekmektedir.
Bu nedenle, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin Raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi ve davacının maluliyet başlangıcının tespiti için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.