Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2020/360 E.  ,  2022/3309 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/360
Karar No : 2022/3309

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem:Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014/Aralık dönemine ilişkin re’sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak üzere kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Mahkemelerinin 31/01/2019 tarihli ara kararı üzerine dosyaya sunulan … tarih ve … sayılı görüş ve öneri raporunda; davacı …nin 2013 yılı için tasdik ettirdiği yasal defterlerini inceleme ibraz etmediği gibi Mahkemeye de ibraz etmediği, 2014 yılı için tasdik ettirdiği işletme defterine 2013 yılı gelir-gider belgelerini işleyip/işlettirip mahkemeye sunarak mahkemeyi yanıltma yoluna gittiği, davacının 2013 yılında kullanılmak üzere … Noterliğinde … tarih ve … yevmiye numarası ile tasdik ettirdiği işletme defterini Mahkemeye ibraz etmediği, bu nedenle 2013 yılında katma değer vergisi indirimine konu edilen alım faturalarının yasal defterlere işlenip işlenilmediği hususunun tespitinin mümkün bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafından 2014 yılı yasal defter ve belgeleri Mahkemeye ibraz edilmiş olsa da, incelemenin ve tarhiyatın dayanağının 2014 yılında katma değer vergisi indirimine konu edilen alım faturalarının yasal defterlere işlenip işlenmediği olmadığı, 2014 yılı katma değer vergisi beyanları düzeltilirken davacı tarafından beyan edilen indirilecek katma değer vergisi tutarlarının aynen kabul edilerek, 2013/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin bulunmadığının tespiti nedeniyle tarhiyat önerildiği, bu nedenle 2014 yılı yasal defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmasına gerek bulunmadığı kanaat ve sonucuna varıldığının belirtildiği, her ne kadar davacı tarafından istinaf dilekçesine eklenen bir kısım faturalarla birlikte bozma kararına istinaden Mahkemelerince yapılan ara karar uyarınca da 2012 ve 2013 yılı yasal defter ve belgeleri olduğu iddia edilen defter ve belgeler ibraz edilmiş olsa da; gerek Mahkemelerince davacı tarafından dosyaya ibraz edilen defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme, gerekse bu defter ve belgeler üzerinde davalı idarece yapılan inceleme sonucunda düzenlenen görüş ve öneri raporu, davacının 2012 ve 2013 yılları yasal defterleri olarak sunmuş olduğu defterlerin 2014 yılında kullanılmak üzere … tarih ve … yevmiye numarası ile … Noterliğinde tasdik ettirilen işletme defteri, … tarih ve … ve … yevmiye numaraları ile … Noterliğinde tasdik ettirilen envanter ve yevmiye defterleri olduğu, 2013 yılında kullanmak üzere … Noterliğinde … tarih ve … yevmiye numarasıyla tasdik ettirmiş olduğu işletme defterinin ise vergi incelemesine sunulmadığı gibi Mahkemelerine de ibraz edilmediğinin görüldüğü, bu durumda, 2012 ve 2013 yılı yasal defter ve belgelerini davalı idareye hukuken itibar edilebilecek geçerli bir mücbir sebep olmaksızın ibraz etmediği açık olan davacının, istinaf dilekçesinde bulduğunu iddia ettiği ve Mahkemelerince yapılan ara karar uyarınca dosyaya ibraz etmiş olduğu defterlerin inceleme dönemlerine ilişkin olmadığı, her ne kadar 2012 ve 2013 yılına ilişkin olarak bir kısım alım faturalarının hem istinaf dilekçesi ekinde hem de Mahkemelerine sunulmuş olduğu görülse de, bu faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için yasal defterlere usulüne uygun olarak kaydedilmesinin şart olduğu göz önünde bulundurulduğunda, davacı tarafından indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin fatura ve benzeri vesikalarda gösterilme ve yasal defterlere kaydedilmiş olma şartlarının birlikte gerçekleştirilmediği, bu haliyle olayda re’sen tarh sebebinin bulunduğu anlaşıldığından, ilgili dönem beyannamelerinde indirim konusu yaptığı katma değer vergilerinin reddi ve 2014/Ocak döneminden itibaren katma değer vergisi beyanlarının düzeltilmesi suretiyle adına 2014/Aralık dönemi için re’sen salınan katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, kendisine usulüne uygun şekilde yapılan tebliğe rağmen defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği gibi, yapılan ara karar uyarınca dosyaya ibraz etmiş olduğu defterlerin de inceleme dönemine ilişkin olmadığı anlaşıldığından, “gizleme” eylemini gerçekleştirdiği açık olup, katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle re’sen salınan vergi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davalı idarenin savunma dilekçesi ile eki belgelerin incelenmesinden, davacı adına 2014/Aralık dönemi katma değer vergisi beyannamesinin kanuni süresinden sonra verildiğinden bahisle kesilen ve tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasına ilişkin … numaralı ihbarnamenin 30/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği ve aynı tarihli tahakkuk fişiyle tahakkuk eden vergi ziyaı cezasının dava konusu edilmeyerek 01/03/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup, tekerrür hükümleri ilk cezanın kesinleştiği 2015 yılını takip eden yıldan (2016) itibaren beş (5) yıl içerisinde işlenen fiiller nedeniyle ceza kesilmesi halinde uygulanabileceğinden, aynı yıl ve aynı döneme ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı, bu haliyle dava konusu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle ortaya çıkan vergi ziyaı dolayısıyla, 2014/Aralık dönemi için üç kat olarak kesilen uyuşmazlık konusu vergi ziyaı cezasına 213 sayılı Kanunun 339’uncu maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle cezanın %50 oranında artırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle kısmen kabulüne, kısmen reddine 2014/Aralık dönemi için re’sen salınan katma değer vergisi ile, kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının reddine , tekerrüre ilişkin cezanın kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı adına daha önce de kanuni süresi geçtikten sonra düzeltme beyannamesi vermiş olması nedeniyle vergi ziyaı cezası kesildiği, bu nedenle iş bu dava konusu cezalı tarhiyat için tekerrür hükümlerinin uygulandığı, dolayısıyla yapılan işlemlerin mevzuata ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmın kaldırılması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.