Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/5221 E. , 2022/4160 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2018/5221
Karar No : 2022/4160
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Otomotiv Sanayi İthalat İhracat ve Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2013 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi suretiyle, 2013/1 ila 12. dönemlerine ilişkin olarak ve de anılan dönemlerden 2013/9,10,11,12. dönemlerinde tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle re’sen tarh edilen tek kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu cezalı tarhiyatların ilişkin olduğu dönem itibariyle defter ve vesikaları saklama yükümlülüğünün devam ettiği tartışmasız olan davacının, defter ve belgelerin ibraz edilememe hali bir mücbir sebebe dayanmadığından, katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle tek kat vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu tarhiyatların 2013/9,10,11,12 dönemlerine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kısımları yönünden; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak gösterilen vergi ziyaı cezasının 18/09/2013 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiği ve dolayısıyla 2013 yılında kesinleştiği göz önüne alındığında, davacı şirket tarafından 2014 yılı ve sonraki yıllarda vergi ziyaına sebebiyet verecek bir fiil işlenmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği açık olup, bu haliyle 2013 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası sebebiyle yine 2013 yılının 9,10,11,12 dönemlerine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında, tekerrürün yasal şartların oluşmadığı anlaşıldığından, 2013/9,10,11,12 dönemlerine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümleri uygulanarak cezanın yüzde elli oranında arttırılmasında ve somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflar tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.