Danıştay Kararı 3. Daire 2019/3346 E. 2022/2998 K. 15.06.2022 T.

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2019/3346 E.  ,  2022/2998 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/3346
Karar No : 2022/2998

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, … Konfeksiyon Sanayi İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi’nden tahsil edilemeyen 2016 ve 2017 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 25/05/2016 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilen yönetim kurulu kararıyla, davacının … Konfeksiyon Sanayi İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi’nden yönetim kurulu üyeliğine seçildiği ve yönetim kurulu başkanı olarak şirketi temsile yetkili kılındığı, 26/01/2017 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilen yönetim kurulu kararıyla, temsil yetkisinin sona erdiği, şirket hakkında usulüne uygun şekilde yapılan takibe karşı kamu alacağının şirketten tahsil edilemeyeceğinin anlaşıldığı olayda, dava konusu ödeme emri içeriği 2016 yılının Haziran ve Aralık dönemleri için kesilen özel usulsüzlük cezasının doğumuna sebep olan fiil tarihinde kanuni temsilci olan davacının, söz konusu kamu alacağından sorumlu tutulmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kanuni temsilcilik sıfatının sona erdiği tarihinden sonraki dönemlere ilişkin amme alacağı nedeniyle takibinde ise hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle ödeme emrinin; özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısımları yönünden dava reddedilmiş, diğer kısımları ise iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :Davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinin sehven düzenlendiğinden iptal edildiği, dava konusu kalmadığından dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI:Davanın açılmasına davalı idare tarafından sebebiyet verildiği ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen
dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,15/06/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.