Danıştay Kararı 9. Daire 2021/2250 E. 2022/3193 K. 15.06.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/2250 E.  ,  2022/3193 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/2250
Karar No : 2022/3193

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVACI) … Çelik Metal San. ve Tic. İth. İhr. A.Ş.

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ocak ila Aralık dönemleri için re’sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2017/Aralık dönemi için tekerrür nedeniyle artırılan vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;davacının hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında atıf yapılan … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden; davacı şirketin vergi matrahlarının yüksek olduğu hâlde genelikle ödenmesi gereken cüzi tutarlı vergilerin çıktığı, ilgili dönemlerde emtia alışlarının tamamına yakın kısmının, hakkında olumsuz tespitler bulunan firmalardan temin edildiği ki bunların ilgili dönemler itibariyle büyük bölümünün sahte belge düzenleme organizasyonu kapsamında incelemede olan mükelleflerden yapıldığı, sahte belge düzenleme organizasyonu içerisinde adı geçen mükelleflerden bir çoğunun beyannamelerini veren mali müşavir ile çalıştığı, çok yüksek cirolar yapacak düzeyde işçi, depo ve nakil vasıtalarının bulunmadığı, yüksek tutarlarda cirolar beyan etmesine rağmen beyan edilen ciroya nazaran cüzi tutarlı kar beyan ettiği, banka hesabında fiktif para hareketleri bulunduğu, iş yeri adresinde yapılan aramada mükellefe ait olmayan bazı firmaların birbirine düzenledikleri faturaların bulunduğu kargo poşetlerine ve firma kaşelerine rastlanılması durumunun hayatın olağan akışına ve iktisadi icaplara uygun olmadığı hususları göz önüne alındığında, davacının dava konusu dönemde düzenlemiş olduğu belgelerin gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden ise, tekerrüre esas olarak 2016/Ocak-Mart dönemi için muhtasar beyannameye ilişkin kesilen, davacıya 03/12/2017 tarihinde tebliğ edilen ve dava açılmayarak 02/01/2018 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının gösterildiği, bir önceki yılda kesinleşen vergi ziyaı cezası bulunmadığından, dava konusu 2017 yılı için kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu katma değer vergisi dayanağı ve matrahını oluşturan 2017 yılı kurumlar vergisine karşı açılan davada, … Vergi Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla cezalı kurumlar vergisi yönünden davanın reddi yolunda verilen karara karşı davacı şirket tarafından yapılan istinaf başvurusunun …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E: … K:… sayılı kararıyla reddildiği görüldüğünden, istinaf istemine konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi-belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı sonucuna varıldığından, tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Vergi tekniği raporunda hukuken geçerli somut tespitler bulunmadığı, hakkında vergi incelemesi yapılan mükelleflerden mal alınmış olması düzenlenen faturaların sahte olduğunu göstermeyeceği, e-yoklamalarda sevk edilen demirlerin olduğunun tespit edildiği dolayısıyla diğer firmalarla olan ticari ilişkinlerinin gerçek olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI: Tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezası 02/01/2018 tarihinde kesinleştiğinden, dava konusu 2017/Aralık dönemine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanabileceğinin açık olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının kaldırılması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Nitekim; Bölge İdare Mahkemesi kararında atıf yapılan, dava konusu cezalı tarhiyatın matrah olarak bağlı bulunduğu ve aynı maddi olaydan kaynaklanan 2017 yılı kurumlar vergisi ile 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için üç kat, 2017/Ekim-Aralık dönemi için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergiye karşı açılan davada; cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine, kalan kısımlar yönünden davanın kabulüne karar veren Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularını reddeden … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı da Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 09/06/2022 tarih ve E:2021/2183, K:2022/3192 sayılı kararıyla onanmıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.