Danıştay Kararı 9. Daire 2021/3893 E. 2022/3136 K. 15.06.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/3893 E.  ,  2022/3136 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/3893
Karar No : 2022/3136

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, … Asliye Ticaret Mahkemesi’nin … tarih ve E:… sayılı yazısı üzerine takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016/Eylül dönemine ilişkin olarak re’sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan vergi ziyaı cezalı damga vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından dava konusu damga vergisine konu “taşeron sözleşmesinin” 31.maddesinde, “bu sözleşmeden doğan her türlü vergi, resim, pul, harçlar vs. taşeron (… ) şirkete aittir” hükmünün yer aldığı, dolayısıyla tarh edilen vergiden davacı şirketin sorumluluğunun bulunmadığı iddia edilmiş ise de; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 8/3. maddesine göre mükelleflerin kendi aralarında imzaladıkları özel sözleşmelerin vergi idaresini bağlamayacağı, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu’nun 24. maddesinde ise birden fazla kişi tarafından imza edilen kağıtlara ait vergi ve cezanın tamamından imza edenlerin müteselsilen sorumlu olduğu, damga vergisine tabi olduğu anlaşılan “taşeron sözleşmesinde” yer alan 21.970.260,90-TL tutar esas alınarak takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016/Eylül dönemine ilişkin re’sen tarh edilen damga vergisi ile aynı döneme ilişkin olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısımları yönünden; davacı şirket adına 2013/Eylül dönemine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezasının 23/11/2016 tarihli dilekçe ile 6736 sayılı Kanun’un 3. maddesi uyarınca yapılandırılarak kesinleştiği, bu cezaya istinaden tekerrür hükümlerinin uygulandığı, davacı adına 2013/Eylül dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının kesinleştiği 2016 yılını takip eden yılın başından itibaren tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanacağından, dava konusu 2016/Eylül dönemine ilişkin vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu 2016/Eylül dönemi için re’sen tarhedilen bir kat vergi zıyaı cezalı damga vergisi yönünden reddine, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının iptaline, karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davanın kabule ilişkin kısmın eksik inceleme neticesinde verildiği iddialarıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi/kabulü yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.