Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/598 E. , 2022/4012 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/598
Karar No : 2022/4012
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnşaat Sanayi İthalat İhracat ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle re’sen tarh edilen 2012/6,7,8,9,10,11. dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı adına fatura düzenleyen … Vergi Dairesi mükellefi … Demir Çelik İnşaat Nakliyat Gıda Tarım Mobilya Beyaz Eşya Turizm Otomotiv İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu dayanak alınmak suretiyle anılan mükellef adına kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden 2012 yılı muhtelif dönemleri için yapılan cezalı tarhiyatlara karşı … Vergi Mahkemesinin E:…, … sayılı dosyalarından açılan davalarda Mahkemesince verilen … tarih ve K:…, … sayılı kararlarla “inceleme konusu dönemlere ilişkin olarak yapılmış yoklamaların büyük bir kısmında şirketin faaliyetine devam etmesi ve sigortalı işçi çalıştırması, farklı yıllara ait faturaların sahte olup olmadığına dair yapılan tespitlerde faturaların tamamı hakkında sahte olduğuna dair bir analiz bulunmamasına rağmen raporun sonuç kısmında şirketin tüm faturalarının sahte olarak kabul edilmesi, ödevli tarafından fatura düzenlenen mükellefler nezdinde bir karşıt inceleme yapılmaması, ifade alınmaması, defter kayıt belgelerle taşımaya ilişkin evrakların değerlendirilmemesi, yine ödevlinin taşımasını yaptığı emtiaların varlığına ilişkin tutanak içeriğinin aksinin ortaya konulamaması, alışlarına ilişkin eleştirilerin hukuken itibar edilebilir başka ispat vasıtaları ile desteklenmedikçe düzenlediği tüm belgelerin sahte olduğu sonucunu doğurmaya yeterli olmayacağı, 2011, 2012 ve 2013 yıllarında fatura düzenlediği firmalardan bir kısmı hakkında sahte fatura düzenlediğine dair raporların bulunması, bir kısmı hakkında ise sahte fatura düzenlemediği yönünde raporların mevcut olması, 2014 yılında fatura düzenlediği firmaların hiçbiri hakkında sahte fatura düzenlediğine dair olumsuz tespit yapılmış olmaması hususları bir arada değerlendirildiğinde adı geçen mükellefin komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği hususunun somut olarak ortaya konulamadığı” gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, sahte fatura düzenleyicisi olduğu hususu yeterli ve somut tespitlerle ortaya konulamayan mükellef tarafından davacıya düzenlenen faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen nedenlerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare vekili tarafından, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, aksi yönde verilen Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.