Danıştay Kararı 7. Daire 2020/2298 E. 2022/2826 K. 10.06.2022 T.

Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2020/2298 E.  ,  2022/2826 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/2298
Karar No : 2022/2826

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Petrol Lpg İkmal Dağıtım Pazarlama Nakliye İnşaat Tohumculuk Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Madeni yağ ve müstahzarları imalatı ile alım satımı faaliyetinde bulunan davacı şirketten kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin 2012 yılının Nisan ayının (1.), Temmuz ayının (2.) ve Ağustos ayının (1 ve 2.) dönemlerine ait özel tüketim vergileri ile Nisan dönemi için hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin kısımlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle; özel tüketim vergileri ile gecikme faizine hasren yapılan inceleme sonucu, tecil-terkin uygulamasına tabi olarak tecil edilen özel tüketim vergisini Kanunun aradığı şartların gerçekleşmesi halinde ödemekten kurtulan ve Kanundaki şartların gerçekleştiğini de ispatlamakla yükümlü olan kişi alıcı olup, şartların gerçekleşmemesi halinde de, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre alıcının takibi gerekmekle birlikte olayda ithal edilen baz yağların taahhüde uygun ürün üretim için gümrüğe verilen teminatın bulunmasına karşın, ürünün (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan akışkanlığı düzenleyici ürün olarak üretimi için bir başka imalatçıya teslim edildiği, ancak bu aşama için vergi dairesi müdürlüğüne verilmiş bir teminatın bulunmadığı dikkate alındığında, henüz tecil edilmemiş olan özel tüketim vergisinin satıcı konumunda olan davacıdan istenilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 37. maddesi uyarınca vade belirleme işlemi yapılmadığından tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun’un 50. maddesinin 4. fıkrasında, “Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır.” hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 19/12/2017 tarih ve E:2016/1282, K:2017/6590 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.