Danıştay Kararı 9. Daire 2021/2042 E. 2022/2735 K. 09.06.2022 T.

Danıştay 9. Daire Başkanlığı         2021/2042 E.  ,  2022/2735 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/2042
Karar No : 2022/2735

TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) … Demir Çelik İnşaat Sanayi Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte belge düzenleme suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Ocak-Mart dönemi geçici vergi ile bu vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden; davacı şirketin dava konusu dönemde düzenlemiş olduğu belgelerin gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu anlaşıldığından, davacı şirket adına re’sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergide hukuka aykırılık bulunmadığı, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden; geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması, yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle geçici vergilere üç kat vergi ziyaı cezası değil, bir kat vergi ziyaı cezasının uygulanması gerektiği, bu durumda kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, tekerrür hükümlerinin uygulanması ile ilgili olarak ise; tekerrür uygulamasına esas alınan 2016/Ocak dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının davacıya, 02/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği ve dava açılmayarak kesinleştiği, bu durumda, tekerrür hükümleri cezanın kesinleştiği takvim yılını takip eden takvim yılı başından itibaren 5 yıl içerisinde yeni bir ceza kesilmesi halinde uygulanabileceğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği 2019 takvim yılı başından önce, 2018 yılı için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiş olup, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının davanın kısmen kabulü yolunda verilen hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine, Vergi Mahkemesi kararının davanın kısmen reddine ilişkin hüküm fıkrasının da geçici vergi aslı dışında kalan kısım yönünden hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen reddine, geçici vergi aslı yönünden ise; mahsup dönemi geçmiş bulunan geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği, vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığının belirtildiği, davacının bu talebi hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, geçici vergi aslı yönünden kararın kaldırılmasına ve bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Dava konusu cezalı tarhiyata esas alınan vergi tekniği raporunun varsayıma ve eksik incelemeye dayalı olduğu, savunma haklarının kısıtlandığı, düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmadığı hususunun somut olarak ortaya konulmadığı, vergi incelemesi sırasında usul eksiklikleri bulunduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler dikkate alınarak ilgili mevzuat kapsamında tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 3 kat vergi ziyaı cezalı dava konusu tarhiyatın yapıldığı, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.