Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2020/91 E.  ,  2022/2583 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2020/91
Karar No:2022/2583

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Kurulu
VEKİLİ : Av. …, Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Dava; davacı tarafından, … Sulh Ceza Mahkemesi’nce davacının banka hesaplarına el konulmasına yönelik olarak verilen karara davalı idarenin sebebiyet verdiğinden ve bu sebeple uğranıldığı ileri sürülen 400.000,00-TL maddi ve 100.000,00-TL manevi zararın tazmini istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi’nce Dairemizin 14/05/2019 tarih ve E:2018/1477, K:2019/1657 sayılı hükmedilen nisbi vekâlet ücreti yönünden bozma kararına uyularak verilen kararda; 26/05/2011 tarihli karar tarihinde yürürlükte bulunan Tarife’deki mevcut düzenleme, maddi tazminat talebiyle açılan davalarda, kısmen kabul edilen tazminat miktarının reddedilen tazminat tutarı üzerinden önemli kısmının vekâlet ücreti olarak davalı idareye ödenmesi sonucunu doğurduğu, açılan tazminat davasını davacı açısından anlamsız hâle getirdiği, Anayasa Mahkemesi’nin 07/11/2013 tarih ve Başvuru No:2012/791 sayılı kararıyla; hak edilen tazminatın 3/4’ünün vekâlet ücreti adı altında idareye verilmesini, Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğü kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlâli olarak kabul ettiği, kısmen kabul, kısmen ret ile sonuçlanan maddi tazminat davalarında, taraflar lehine hükmedilecek vekâlet ücretinin, kişilerin hak arama özgürlüğü kapsamındaki mahkemeye erişim hakkını ihlâl etmeden ne şekilde hesaplanacağı konusundaki eksik düzenleme nedeniyle Tarifenin ilgili kısmında hukuka uygunluk bulunmadığından ihmali gerektiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun bu yönde hüküm kurduğu;
Bu itibarla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 3. maddesinde, tam yargı davalarında uyuşmazlık konusu miktarın dilekçede gösterilmesinin zorunlu olduğu, 2577 sayılı Kanun’un 16. maddesinin 4. fıkrasına 11/04/2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun’la eklenen ıslah müessesesinin dava açma tarihi olan 09/10/2009 tarihinde bulunmaması nedeniyle, reddedilen maddi tazminat yönünden davalı idare lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesinin mahkemeye erişme ya da başvuruyu anlamsız/etkisiz kılma sonucunu doğurduğu, davalı idare lehine nispî vekâlet ücretine değil, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, reddedilen maddi tazminat yönünden davalı idare lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, vekâlet ücretinin fahiş olmadığı, Anayasa Mahkemesi kararının emsal oluşturmadığı, davanın kısmen ret kısmen kabulle sonuçlanmadığı, davacının maddi tazminat miktarını bilebileceği, hukuka aykırı eylem veya işleminin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle reddedilen maddi tazminat yönünden davalı idare lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesine yolundaki … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:…sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkeme’ye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 09/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.