Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2021/9131 E.  ,  2022/3860 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/9131
Karar No : 2022/3860

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Otomotiv Tekstil İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, re’sen tarh edilen 2008/2 ila 12, 2009/1, 2, 4, 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca 2008 yılı için ve mükerrer 355. maddesi uyarınca 2013 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, diğer kısımları onanarak kesinleştiğinden vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmına münhasır kalan uyuşmazlığa ilişkin olarak Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının defter ve belgelerini mücbir sebep olmaksızın davalı idarenin incelemesine ibraz etmediğinin sabit olması ve mücbir sebep olmaksızın yasal defterlerin incelemeye ibraz edilmemesi, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesinde sayılı kaçakçılık suçlarından birini teşkil eden defter ve belgelerin gizlenmesi fiilini oluşturduğundan, aynı Kanun’un 344. maddesinin 2. fıkrasına göre üç kat vergi ziyaı cezasının uygulanmasını gerektirdiğinden ziyaa uğratılan verginin üç katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.