Danıştay Kararı 4. Daire 2018/2709 E. 2022/3929 K. 09.06.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2018/2709 E.  ,  2022/3929 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE

Esas No : 2018/2709
Karar No : 2022/3929

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı

VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına … Gıda İnş. Ve Tem. San. Tic. Ltd. Şti.’nin ödenmeyen vergi borçları için kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen 20/05/2015 tarih ve 2015/12,13,14 ve 16 sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emirlerinde, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. maddesinin ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun’un mükerrer 35. maddesinin dayanak gösterildiği, iki farklı sorumluluğun birlikte, aynı takip işleminde işletilmesi hukuken olanaklı olmadığından ve iptali istenen davaya konu ödeme emirlerinin hukuka uygunluğunun yargısal denetimi yapılırken idari işleme hangi kanun maddesinin dayanak olarak gösterildiği tespit edilemediğinden dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; … tarih 2015/12,13 takip numaralı ödeme emirleri yönünden; dava konusu ödeme emirlerinin dayanağı asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği belirtilmesine karşın davalı idarece ilanen tebliğ öncesinde şirket adresine gidildiğine dair tebliğ alındısının dava dosyasına ibraz edilmediği, 20/05/2015 tarih 2015/14 takip numaralı ödeme emri bakımından; dava konusu ödeme emrinin dayanağı asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin 05/05/2010 tarihinde davacıya kanuni temsilci sıfatıyla tebliğ edildiği ancak davacının 22/10/2004 tarihi itibarıyla kanuni temsilcilik görevi sona erdiğinden asıl borçlu şirkete usulüne uygun yapılmış bir tebligat yapıldığından söz edilemeyeceği 20/05/2015 tarih 2015/16 takip numaralı ödeme emri bakımından; ödeme emri içeriği 2003/1-12 dönemine ait yargı harcına ilişkin posta yoluyla asıl borçlu şirkete tebliğ yapıldığı belirtilmiş ise de, söz konusu tebligata ilişkin tebliğ alındısının davalı idare tarafından dosyaya sunulmadığı, bu haliyle asıl borçlu şirket adına usulüne uygun bir tebligat yapıldığından bahsedilemeyeceği belirtilmiş ve asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edilmediği ve borcun şirket adına kesinleşmediği, asıl borçlu şirket safhası tamamlanmadan borcun tahsili amacıyla kanuni temsilci adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davalı idarenin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından dava konusu işlemin usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.