Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/6310 E. , 2022/3580 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2018/6310
Karar No : 2022/3580
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle vergi tekniği raporu esas alınan takdir komisyonu kararlarına dayanılarak re’sen tarh edilen 2011/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici vergiler ile 2011/4-6 dönemi gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda bir takım olumsuzluklara yer verildiği ancak davacının kısmen sahte fatura ticareti yaptığı hususunun somut ve açık şekilde ortaya konulmadığı, dolayısıyla davacı adına geçici vergi asıllarına bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120.maddesinde, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği hükmü yer aldığından, kurum geçici vergisi asıllarında hukuka uyarlık görülmediği, beyan dışı bırakılan kurum kazancının şirket ortaklarına dağıtılmış olduğundan bahisle 2011/4-6 dönemi için yapılan vergi ziyaı cezalı stopaj tarhiyatı bakımından ise; cezalı stopaj tarhiyatının 2010 yılındaki kurumlar vergisi matrah farkından kaynaklandığı 2010 yılı için yapılan kurumlar vergisi tarhiyatı ise Mahkemelerinin … tarih E:…, K:… sayılı kararıyla dava kabul edilerek kaldırıldığından, cezalı stopaj vergisi tarhiyatında da hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı İdare tarafından yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.