Danıştay Kararı 2. Daire 2021/3818 E. 2022/3195 K. 01.06.2022 T.

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2021/3818 E.  ,  2022/3195 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/3818
Karar No : 2022/3195

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Akaryakıt Turizm ve Kiralama Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem :Dava; İzmir İli, … Mah. … Sokak No:… adresinde bulunan 1, 2, 3 ve 4 no’lu dairelerde faaliyet gösteren davacı şirkete ait günübirlik kiralama faaliyet konulu işyerinin, ruhsat alınıncaya kadar kapatılmasına ve 2559 sayılı Kanunun değişik 6.maddesi gereğince 1.000, 00 TL para cezası verilmesine ilişkin Konak Belediye Encümeninin … günlü, … sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mevzuat hükümlerine aykırı olarak, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan davacı şirket tarafından işletilen günübirlik kiralama işyerinin, işyeri açma ve çalışma ruhsatı alıncaya kadar kapatılmasına ve 2559 sayılı Kanun’un değişik 6.maddesi gereğince davacı şirkete 1.000 TL para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde, hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından; 2003 tarihli emlak bürosu faaliyet konulu ruhsatının bulunduğu, bu ruhsatın “bir aydan daha az süreyle kiralanan tüm konaklama faaliyetlerini” kapsadığı, dolayısıyla ruhsatsız faaliyetin söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI : Davalı idare tarafından; emlak bürosu ruhsatıyla otel işletmenin mümkün olmadığı, davacının ruhsat alması gerektiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, bu nedenlerle temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Mahkeme kararının, encümen kararının 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesi işleminin iptaline yönelik kısmına karşı yapılan temyiz isteminin incelenmeksizin reddi; encümen kararının işyerinin ruhsat alıncaya kadar faaliyetten men’i işleminin iptaline yönelik kısmının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının “Ortak Hükümler” kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY :
İzmir İli, … Mah. …. Sokak No:… adresinde bulunan 1, 2, 3 ve 4 nolu dairelerde faaliyet gösteren davacı şirkete ait günübirlik kiralama faaliyet konulu işyerinin, ruhsat alınıncaya kadar kapatılmasına ve 2559 sayılı Kanunun değişik 6.maddesi gereğince 1.000, 00 TL para cezası verilmesine ilişkin Konak Belediye Encümeninin … günlü, … sayılı işleminin iptali istemiyle davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
1- Davacının, dava konusu işlemin, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine hükmedilmesi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının temyiz istemi yönünden;
2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu’nun 6. maddesinde; idari para cezalarına karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi gün içerisinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebileceği, itirazın idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmayacağı ve itiraz üzerine idare mahkemesince verilen kararların kesin olduğu hükme bağlanmıştır.
Bu durumda, 2559 sayılı Kanun’un 6. maddesi uyarınca verilen para cezasına yapılan itiraz üzerine İdare Mahkemesince verilen karar kesin olduğundan, mahkeme kararının bu kısım yönünden temyizen incelenmesine hukuki olanak bulunmamaktadır.

2- Davacının, dava konusu işlemin, işyerinin ruhsat alınıncaya kadar faaliyetten men’ine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine hükmedilmesi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının temyiz istemi yönünden;
Dosyanın incelenmesinden; dava dosyasına sunulan ve 18/04/2014 tarihinde Mahkeme kayıtlarına giren dava dilekçesi ekinde yer alan bilgi ve belgelerden; dava konusu 11/04/2014 günlü ve 509 sayılı encümen kararının aynı idarece … günlü ve … sayılı encümen kararı ile kapatma kararının kaldırılmak suretiyle düzeltildiği, yani davacıya yönelik tesis edilen davaya konu encümen kararının ortadan kaldırılarak hükümsüz hale geldiği görülmektedir.
Bu durumda, dava konusu encümen kararının, davalı idarenin … günlü ve … sayılı encümen kararıyla geri alındığı dikkate alındığında, ortada davacıya yönelik hukuki etkiler doğuran bir idari işlem kalmadığından, bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine ilişkin mahkeme kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın; davacıya idari para cezası verilmesine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine yönelik davacı temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Davacının temyiz isteminin kısmen kabulüyle, anılan kararın; işyerinin ruhsat alınıncaya kadar faaliyetten men’ine ilişkin işlem yönünden davanın reddine yönelik kısmının, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun temyize konu kararın yürürlükte olan haliyle 49. maddesinin 1/b fıkrası uyarınca BOZULMASINA,
3. Aynı maddenin 3622 sayılı Kanun ile değişik 3. fıkrası uyarınca, bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın adı geçen İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştayda karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.