Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2022/90 E. , 2022/2073 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/90
Karar No : 2022/2073
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Reklam Pazarlama A.Ş.
(Eski Ünvan: … Reklam Pazarlama A.Ş.)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016/Eylül dönemi için re’sen tarh edilen ilan ve reklam vergisi ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak esastan incelemek suretiyle; 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nun 12. maddesinde, Belediye sınırları ile mücavir alanları içinde yapılan her türlü İlan ve reklamın ilan ve reklam vergisine tabi olduğu, 13. maddesinde, ilan ve reklam vergisinin mükellefinin, yurt dışından gönderilen ilan ve reklamlar dahil olmak üzere, ilan ve reklamı kendi adına yapan veya yaptıran gerçek veya tüzel kişiler olduğu, ilan ve reklam işlerini mutat meslek olarak ifa edenler, başkaları adına yaptıkları ilan ve reklamlara ait vergileri mükellefler adına ilgili belediyeye yatırmaktan sorumlu olduğu, olayda, anılan mevzuat hükümleri bir arada değerlendirildiğinde davacıya, ilan ve reklam yaptıran her bir müşterinin, yayınlattığı her bir ilan ve reklam için ilan reklam vergisinin mükellefi olduğu, davalı idareden kiraladığı mecralarda mutat olarak ilan ve reklamcılık faaliyeti yürüten davacının da uyuşmazlık konusu verginin bu mükelleflerden kesilmesinden ve ödenmesinden sorumlu olduğu, dolayısıyla davacının, ilan ve reklamları yaptıran her bir mükelleften, her bir ilan ve reklam için kullanılan birim alana bağlı olarak tarifede öngörülen tutarda vergi kesip beyanname vermek suretiyle davalı idareye ödemesi gerektiğinden, tarifede 6 aydan kısa süreli kullanımlar için öngörülen vergi miktarı ile ilan ve reklam için kullanılan alan esas alınmak suretiyle hesaplanan ilan reklam vergisinin sorumlu sıfatıyla davacıdan istenilmesi yerinde olup, davacı adına yapılan vergi ziyaı cezalı ilan reklam vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ihbarnameler hakkında, bozma kararı öncesi ilk derece mahkemesi tarafından iptal kararı verilmesi üzerine, davalı idarece yeni ihbarnameler düzenlendiği ve taraflarınca yapılandırma imkanından faydalanılarak ödeme yapıldığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2…. Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.