Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2021/6994 E. , 2022/2661 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/6994
Karar No : 2022/2661
TEMYİZ EDEN TARAFLAR :
1- DAVACI : …
2- DAVALI : … Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacının, 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge ile görev ve makam tazminatından yararlandırılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, “dava konusu işlemin 2000 makam tazminatının uygulanması talebinin reddine ilişkin kısmının, dava tarihi olan 06/03/2012 tarihinden geriye doğru 60 gün içindeki ilk uygulama tarihi içinde kalan kısmının iptaline, buna ilişkin parasal hakların 06/03/2012 tarihinden hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesi isteminin kabulüne ilişkin kısmı ile davacının 8000 görev tazminatının uygulanması talebinin dava tarihi olan 06/03/2012 tarihinden itibaren uygulanmasına ve buna ilişkin parasal hakların 06/03/2012 tarihinden hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesi isteminin kabulüne ilişkin kısmının onanarak kesinleştiği, “dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal hakların 01/03/2012 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ilişkin kısmının Danıştay Onikinci Dairesinin 27/09/2019 tarih ve E:2018/5736, K:2019/6971 sayılı kararı ile bozulması üzerine bozma kararına uyularak; 02/11/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 5/p maddesi ile 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 12. maddesinin 8. fıkrasına eklenen cümleyle, vergi müfettişi kadrolarına atanmış sayılanlardan halen bu kadrolarda bulunanların, 657 sayılı Kanun’a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün (g) bendinde öngörülen ek göstergelerden, anılan bentte belirtilen şartlar aranmaksızın yararlanacağı öngörülmek suretiyle, 15/11/2011 tarihinden sonra halen bu kadrolarda bulunanlar yönünden istisnai bir düzenleme yapıldığı, vergi müfettişi kadrolarına atanmış sayılanlardan halen bu kadrolarda bulunanlara ilişkin olarak yukarıda metnine yer verilen bu düzenlemenin, yürürlüğe girdiği tarihten önce emekliye ayrılanları kapsamadığı; bu tarihten önce emekliye ayrılanların, (XXXI) sayılı Eşitlik Cetvelinin 34. sırası ile yapılan eşitlik işlemi uyarınca, 657 sayılı Kanun’a ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı”bölümünün (g) bendinde yer alan şartları taşımaları gerektiği, bu durumda, “yeterlik sınavında başarılı olma” koşulunu taşımayan davacının; anılan bentteki ek göstergeden yararlandırılmamasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine; ayrıca, …-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN TARAFLARIN :
Davacı tarafından, dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, kararın bu kısım yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından, işlemin hukuka uygun olduğu, İdare Mahkemesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın esasa ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın, davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı hükmüne yer verilmiştir.
Bakılan davada, daha önce aynı Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davalı idare lehine …-TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması nedeniyle, davalı idare lehine yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesine olanak bulunmamaktadır.
Bu itibarla, temyize konu İdare Mahkemesi kararında, “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen … TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine” hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.
Ancak bu husus, 2577 sayılı Kanun’un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle davanın reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının hüküm fıkrasının vekâlet ücreti ile ilgili kısmının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.