YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3304
KARAR NO : 2015/7910
KARAR TARİHİ : 08.06.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 16/09/2014
NUMARASI : 2013/307-2014/206

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/09/2014 tarih ve 2013/307-2014/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Y. Bank A.Ş’nin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonununa devredilmeden önceki dönemde banka personelinin teşvik ve yönlendirmeleri ile % 83 faiz oranı üzerinden Y.Bank A.Ş. nezdindeki O.hesabına 14.12.1999 tarihinde vadeli olarak 4.386,63 TL’yi yatırdığını, vade tarihinde bankaya el konulduğundan mevduatını geri alamadığını, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin muhtelif kararlarında o.hesapları üzerinden paravan bankacılık faaliyetlerinin söz konusu olduğu ve bu durumun “nitelikli dolandırıcılık” olarak nitelendirildiğini, müvekkilinin zararının oluşmasına Y.Bank A.Ş.yönetiminin sebep olduğunu, bu bankanın devren birleşmiş olduğu davalı ING Bank A.Ş’nin oluşan zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 4.386,63 TL mevduat alacağının vade sonuna kadar akdi faiz ile vade sonundan itibaren ise akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile O.h. Bank Ltd’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, ayrıca müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatı gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil TMSF vekili, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının parasının talebi doğrultusunda havale edildiğini, bu nedenle davalı Bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil OYAK vekili, davalı bankanın sorumluluğunu bankaların devrolunması nedeniyle TMSF’nin üstlenmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, İddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından Y. Bank A.Ş’ye 02.11.1999 tarihinde, 4.000,00 TL’nin yatırıldığı, kendisine hesap cüzdanı verildiği, henüz vadesi gelmeden bankaya BDDK tarafından el konulduğu ve TMSF’ye devredildiği, Y.S. O. aleyhine alacaklılar tarafından icra takipleri yapıldığı ve kendilerine “borç ödemeden aciz vesikaları verildiği”, alacaklıların paralarının
ödenmediği ve ödenmeyeceğinin anlaşıldığı, ayrıca davacı tarafından banka talimatı imzalanırken banka tarafından adı geçen mevduatın sigorta kapsamında olmadığına dair bilgilendirme yapılmadığı, davacının parasının O.Bankaya aktarıldığını bankaya el konulduktan sonra öğrendiği, bankanın, adı geçen mevduatın sigorta kapsamında olmadığına dair bilgilendirme yapmasının dürüstlük kuralından kaynaklanan bir yükümlülük olduğu, halefiyet ilkesi gereği davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle 4.000,00 TL’nin 14.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı Banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin ve fer’i müdahil TMSF vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ING Bank A.Ş’ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Y. Bank A.Ş’nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y. Bank A.Ş’nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ING Bank A.Ş’ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ING Bank A.Ş’ye devredilen Y.Bank A.Ş’nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ING Bank A.Ş’nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle banka ve feri müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının davalı bankaya bakiye harç yükleyen 2 numaralı bendin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Davalı I.. A.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan harçların karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine” bendinin eklenmesine ve hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “103,60 TL ilk masraf” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yine aynı bentte yer alan “521,60 TL” ibaresinin de hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “418,00 TL” ibaresinin eklenmesine, yine aynı bentte yer alan “475,59 TL” ibaresinin de hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “381,16 TL” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka’ya iadesine, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.