YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12354
KARAR NO : 2015/9629
KARAR TARİHİ : 10.09.2015

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 29/05/2014
NUMARASI : 2012/585-2014/356

Davacı H.. S.. tarafından, davalı Ç.. Ç.. aleyhine 24/12/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının, Manisa 2. Aile Mahkemesinde görülmekte olan boşanma davasının yargılaması sırasında sunduğu 17/09/2009 tarihli dilekçesinde, kendisine yönelik hakaret içeren ifadelere yer vermek suretiyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalı hakkında, davaya konu olay nedeniyle ceza davası açıldığı, Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01/04/2013 tarih ve 2012/282 Esas- 2013/95 Karar sayılı kararı ile davalının üzerine atılı hakaret suçundan beraatine karar verildiği, kararın temyiz edildiği, dosyanın halen Yargıtay’da temyiz incelemesinde olup henüz kesinleşmediği ve bu haliyle ceza yargılamasının henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.
818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. (6098 sayılı TBK’nın 74.) maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nedeniyle; Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/282 Esas sayılı dosyasının sonucu araştırılıp kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Yerel mahkemece açıklanan bu yön gözetilmeden karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.