YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3639
KARAR NO : 2015/2365
KARAR TARİHİ : 04.06.2015
Tebliğname No : KYB – 2013/145094
Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık A.. B..’nun, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 1 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Beykoz İcra Ceza Mahkemesinin 28/12/2012 tarihli ve 2012/182 esas, 2012/183 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/01/2013 tarihli ve 2013/3 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 19/04/2013 gün ve 25981 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2013 gün ve KYB.2013-145094 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/11/2006 tarihli ve 2006/16.HD-220-231 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, disiplin ve tazyik hapsinin bir “hapis” cezası olmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 2. maddesinde tanımlanan “disiplin hapsi” kavramı içinde kaldığı ve kısmî bir düzeni korumak amacıyla getirildiği, kişinin kendisinden beklenen yükümlülüğü yerine getirdiği takdirde de serbest kalacağı hususları nazara alındığında, sanık hakkında 2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsine hükmedilmesinin gerekmesi karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Dosya kapsamından, şikayete konu Beykoz İcra Müdürlüğünün 2012/387 sayılı takip dosyasındaki 16/08/2012 tarihli taahhüt tutanağında, toplam borç miktarının ferileriyle birlikte 159.247,71.- TL olarak hesaplanmasına karşın borçlunun, borcun 84.247,71.- TL’sini ödeme taahhüdünde bulunduğu, borcun tamamına karşı ödeme taahhüdünde bulunulmadığı gibi, alacaklı vekilinin de borcun kalan kısmından feragat etmediği, yine taahhüt tutanağının son kısmında borçlunun miktarı belli olmayacak şekilde dosya bakiyesinde oluşacak faiz ve fer’ilerini de ödeyeceğini taahhüt etmesi nedeniyle taahhüdün hukuken geçerli olmadığı cihetle, belirtilen konuda da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.