Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/3486 E. , 2022/1995 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/3486
Karar No : 2022/1995
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Sigara ve Tütüncülük Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının 2019 yılının Şubat döneminde imal ederek satışını gerçekleştirdiği 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (III) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan sigaralarla ilgili özel tüketim vergisi beyanlarında, 05/01/2019 tarih ve 30646 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren 554 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı uyarınca asgari maktu vergi tutarı “0” olarak belirlendiği halde maktu vergi tutarının “0,4200 TL” olarak belirlenmesi nedeniyle asgari maktu vergiye göre hesaplanması gereken maktu verginin yanlış hesaplandığından bahisle, fazladan ödendiği ileri sürülerek ihtirazi kayıtla beyan edilen kısımlarının faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla, uyuşmazlığın çözümünün 554 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile belirlenen vergi tutarlarının, 4760 sayılı Kanun’un 12. maddesiyle yetki verilen sınırlara uygun olup olmadığının tespitine bağlı olduğu, olayda, asgari maktu vergi tutarının sıfır olarak belirlenmesi nedeniyle bu tutar üzerinden yapılan hesaplama ile bulunan maktu verginin de sıfır olması gerektiği ileri sürülerek dava açıldığı anlaşılmakta ise de, maktu verginin 4760 sayılı Kanun’un ekinde yer alan (B) cetvelindeki miktarlar üzerinden hesaplanması gerektiği, bu durumun verginin kanuniliği ilkesinin bir sonucu olduğu, aksi düşünceden hareketle Cumhurbaşkanı Kararı’nda yer alan asgari maktu tutarı dikkate alınarak maktu vergi tutarı belirlenmesinin bu ilkeye ve dolayısıyla Anayasa’nın amir hükümlerine aykırı olacağı, 4760 sayılı Kanun hükümleri doğrultusunda Cumhurbaşkanı Kararı ile asgari maktu vergi tutarının sıfıra indirildiği, maktu vergi tutarının ise 4760 sayılı Kanun’a ekli listede belirtilen asgari maktu vergi tutarının %20’sini aşmayacak şekilde “0,42 TL” olarak belirlendiği dikkate alındığında, Anayasa ve 4760 sayılı Kanun’un 12. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararı uyarınca belirlenen oranda özel tüketim vergisi tahakkukunda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın gerekçesiz bir şekilde verildiği, kararda 4760 sayılı Kanun’a ekli listede belirlenen rakamlar üzerinden düzenleme yapıldığının kabul edilmesinin Cumhurbaşkanının takdir yetkisini ortadan kaldıracağı, maktu verginin hesabında dikkate alınması gereken asgari maktu vergi tutarının Cumhurbaşkanı Kararıyla belirlenen asgari maktu vergi tutarı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … ‘IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.