YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7212
KARAR NO : 2015/31896
KARAR TARİHİ : 07.12.2015
Tebliğname No : 15 – 2013/329160
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 21/03/2013
NUMARASI : 2013/75, 2013/148
SANIK : A.. Ö..
SUÇ : Kamu malına zarar verme
Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin 24/06/2013 tarihli dilekçesinin temyize cevap niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın evinin önünde katılan belediye görevlileri tarafından yürütülen yol yapımı çalışması sırasında döşenen parke taşları nedeni ile evin yol seviyesinin altında kaldığı düşüncesiyle orada bulunan görevlilerle tartıştığı ve iş makinasına binerek zeminde döşeli bulunan taşları sökerek zarar verdiğinin iddia ve kabul edildiği olayda;
Sanığın daha önce belediyeye bu konuda müracaat ettiğini, uyarmasına rağmen yol seviyesinin yükselmesi nedeniyle evinin giriş katının yolun altında kaldığını, bu nedenle 6 metre karelik parke taşını söktüğünü ve sonrasından yolu düzeltip yeniden döşediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından olay yerinde keşif yapılarak söz konusu çalışma nedeniyle evin yol seviyesinin altında kalıp kalmadığı, zarar meydana gelip gelmediği ve yeniden parke taşlarının döşenip döşenmediği tespit edilip, zararın ne miktarda olduğu ve giderilip giderilmediğinin ilgili belediyeden sorularak, sanığın zarar verme kastının bulunup bulunmadığı ve TCK’nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.