YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/17909
KARAR NO : 2015/31941
KARAR TARİHİ : 17.12.2015
Tebliğname No : 11 – 2013/194763
MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/04/2013
NUMARASI : 2012/113 (E) ve 2013/64 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 49/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere; ceza yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir. Yine Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, suça konu belgenin fotokopi olması durumunda hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı, aslı bulunamayan evrakların aldatma özelliğinin bulunup bulunmadığının da tespit edilemediği, fiili iğfalin aldatma niteliğini göstermeyeceği cihetle; somut olayda suça konu sahte belge aslının ele geçmemesi nedeniyle aldatma niteliğinin tespit edilemeyeceği gözetilmeden, unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de; 5271 sayılı CMK’nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 05.11.2012 günlü iddianameyle, sahte sürücü belgesi ile yapılan oto kiralama sözleşmesinin imzalanması eyleminin dava konusu edilmediği gözetilmeden, dava konusu edilmeyen eylemden ek savunma verilerek iddianame dışına çıkılmak suretiyle, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nun 43.maddesi uyarınca cezanın arttırılması;
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.