YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8635
KARAR NO : 2015/6172
KARAR TARİHİ : 18.06.2015
MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiracı tarafından açılan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında 05.08.2008 başlangıç tarihli 3 yıl süreli aylık 2000 TL bedelli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan yer alabalık tesisi olarak işletilmek üzere kiralanmıştır. Davacı vekili 15.12.2009 tarihli dava dilekçesinde, henüz bir yıl dolmadan davalı tarafından müvekkilinin işletmeyi çalıştırmasına engel olunduğunu, kiralananın anahtarlarının değiştirildiğini, taşınmaza giremediğini, davalının BK. nunun 96. Maddesi uyarınca maddi zararını tazmin etmesi gerektiğini, aylık net kazancının 2.500 TL olduğunu belirterek sözleşmenin sona ereceği 05.08.2011 tarihine kadar olan kazanç kaybından şimdilik 10.000 TL tutarındaki kısmının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında tazminat miktarını ıslah ederek bilirkişi raporuna hesaplanan 29.368,92 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili ise davacının kira bedelini ödemediğini, sözleşmeye konu yeri işletemediğini, işletmeyi terk ettiğini, işletemediği bir yerden aylık 2500 TL kar elde ettiği iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda 01.11.2009 tarihinden, sözleşmenin sona ereceği 05.08.2011 tarihine kadar davacı kiracının aylık ortalama kazancı üzerinden hesaplanan 21 aylık kazanç kaybının 29.368,92 olduğu bildirilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne 29.368,92 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının uğradığı zarar (kâr kaybı) miktarı belirlenirken, dava tarihinde yürürlükte olan mülga Borçlar Kanunu’nun 98. maddesinin yollamasıyla 44. Maddesi gözönünde bulundurulmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sözleşme süresi sonuna kadar olan kazanç kaybı miktarı hesaplanmış olup, davacının benzer koşullarda kiracı olarak faaliyetini yürütebileceği yeni bir işletmeyi ne kadarlık bir sürede kiralayabileceğine ilişkin bir tespit ve değerlendirme yapılmamıştır. Kira süresinin sonu olan 05.08.2011 tarihine kadar 21 aylık süre boyunca kar mahrumiyeti hesaplanması doğru değildir. Mahkemece konusunda uzman bilirkişi kurulundan, davacının benzer nitelikteki bir işyerini ne kadar zamanda kiralayabileceği hususunda rapor alınarak, davalının bu süre kadar kar kaybı ile sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının, kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.