Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2020/3512 E. , 2022/1951 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/3512
Karar No : 2022/1951
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVACI) … Tarım Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli muhtelif tarih ve sayılı 266 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesine ilişkin tahakkuk ettirilerek ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin geri verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karara vaki itirazın reddine dair işlemin mahkeme kararlarıyla iptal edilmesi sebebiyle ödenen vergilerin geri verilmesi üzerine, davacının, faiz hesaplanarak ödenmesine yönelik isteminin reddine ilişkin işleme vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davada, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davaya konu tutarın davalı idareye ödendiği tarihten iade edildiği tarihe kadar geçen süre için 3095 sayılı Kanun’da öngörülen faiz oranında hesaplanacak faizin davacıya ödenmesine karar verilmesinin ardından, davalı idarece davacıya 20/12/2016 tarihinde yapılan 2.391.167,69-TL tutarlı ödemeden sonra, anılan kararın temyiz incelemesinde usul hükümleri yönünden bozulup dosyanın yeniden gönderildiği … Vergi Mahkemesi tarafından, usule ilişkin eksiklikler giderilmek suretiyle önceki kararında belirtilen gerekçeyle aynı doğrultuda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, Danıştay Yedinci Dairesinin 19/04/2018 tarih ve E:2017/473, K:2018/2600 sayılı kararıyla faizin başlangıç tarihinin, idarenin temerrüde düştüğü başvuru tarihi olarak kabulünün icap ettiği gerekçesiyle faizin başlangıcına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması üzerine, davalı idare tarafından, davacıya fazladan ödenen 1.641.653,95-TL ile bu tutar üzerinden hesaplanan 581.145,50-TL’nin ödenmesi gerektiği yolunda tesis edilen işleme vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, Danıştay Yedinci Dairesinin bozma kararı üzerine, davacı şirkete ödenmesi gereken faiz tutarına ilişkin yeniden hesaplama yapıldığı, geri verme isteminin yapıldığı tarihten 2.391.167,69-TL tutarlı ödemenin gerçekleştiği tarihe kadar geçen süre için, yasal faiz oranı esas alınmak suretiyle hesaplanan 749.513,74-TL’lik tutara tarafların herhangi bir itirazının bulunmadığı; bu durumda, söz konusu tutarın 2.391.167,69-TL’den düşülmesi sonucu bulunan 1.641.653,95-TL’lik tutarın davacı şirketten istenilmesinde … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla bozma kararına uyularak davanın reddine karar verildiği hususu da dikkate alındığında hukuka aykırılık görülmediği; 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun hükümlerine göre olayda, fazladan ödenen faiz tutarı olarak belirlenen 1.641.653,95-TL’lik tutarın ödenmesinin istenilmesine dair işlemin tebliğ edildiği tarih itibari ile davacının temerrüde düşürüldüğünün kabul edilmesi ve faiz başlangıcının bu tarih olarak esas alınması suretiyle hesaplama yapılması gerekmekteyken, davacıya ödeme yapılan tarihin esas alınmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin, davacıya fazladan ödenen 1.641.653,95-TL’lik tutarın istenilmesine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine, 581.145,50-TL tutarında faiz istenilmesine ilişkin kısmının ise iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı idarece, Danıştay Yedinci Dairesinin bozma kararı üzerine, fazladan ödendiği tespit edilen faiz tutarının iadesinin istenilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu; davacı tarafından, faizin ödeme tarihinden itibaren hesaplanması gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca istemlerin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz istemlerinin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 26/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.