Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2019/3828 E. , 2022/2431 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2019/3828
Karar No : 2022/2431
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : Tasfiye Halinde … Sendikası
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: İstanbul Kartal Yavuz Selim Devlet Hastanesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi … kadrosunda görev yapmakta iken, 08/07/2002 – 26/07/2013 tarihleri arasında, 4688 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davacı Sendikada yöneticilik yapan …’nun, ücretsiz izinde geçen sürelerine ilişkin olarak davacı Sendika tarafından süresinde ödenmeyen emekli keseneği ve prim borçlarını 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun Geçici 60. maddesi uyarınca ödeme talebini içeren başvurunun zımnen reddine ilişkin davalı idare işleminin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince, Danıştay Onbirinci Dairesinin 18/04/2017 tarih ve E:2016/10397, K:2017/3544 sayılı görev yönünden bozulması üzerine verilen kararla; dava devam ederken, davacı sendikada yöneticilik yapan …’nun aylıksız izinde geçen ve 5510 sayılı Kanun’un yürürlük tarihinden sonraki döneme ilişkin borçlandırılma talebinin kabul edildiği anlaşıldığından, davanın bu kısmının esası hakkında karar verilmesine olanak bulunmadığı; dava konusu işlemin, 5510 sayılı Kanun’un yürürlük tarihinden önceki döneme ilişkin borçlandırılma talebinin reddine ilişkin kısmı incelendiğinde ise; 5510 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 60. maddenin birinci fıkrasına göre; anılan maddenin, 2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde ödenmemiş olan sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi borçlarını kapsadığı, dolayısıyla davacı Sendikada yöneticilik yapan …’nun aylıksız izinde geçen sürelerine ilişkin emekli keseneklerinin ve kurum karşılıklarının borçlanılması talebinin 5510 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 60. madde çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, 4688 sayılı Kanun kapsamındaki bir sendikanın yönetim kurulu üyeliğine seçilen ve bu nedenle aylıksız izinli sayılacağı konusunda ihtilaf bulunmayan …’nun aylıksız izinli olduğu döneme ait emekli keseneklerinin ve kurum karşılıklarının, her ay ödenmesi gerektiği yönünde 5434 sayılı Kanun’un Ek. 72. maddesinde herhangi bir kısıtlamanın bulunmadığı, anılan emekli keseneklerinin ve kurum karşılıklarının istek halinde her ay veya 102. maddede yazılı süreler içinde başvurularak ödenebileceği, anılan döneme ilişkin kesenek ve karşılıklarının ödenmesi halinde de aylıksız izin sürelerinin, fiili hizmet süresinden sayılması gerektiği, davacı Sendikanın borçlanma talebinin kabul edilmemesinin yasal bir dayanağının bulunmadığı anlaşıldığından; dava konusu işlemin, bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle; dava konusu işlemin, 5510 sayılı Kanun’un yürürlük tarihinden sonraki döneme ilişkin borçlandırılma talebinin reddine ilişkin kısmının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5510 sayılı Kanun’un yürürlük tarihinden önceki döneme ilişkin borçlandırılma talebinin reddine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kısmen karar verilmesine yer olmadığı yönünde karar verilmesine rağmen idareleri lehine vekalet ücretine hükmedilmediği ve aleyhine yargılama giderlerinin tamamına hükmedildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, İdare Mahkemesince eksik inceleme ile karar verildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2. Yukarıda özetlenen gerekçeyle, dava konusu işlemin, 5510 sayılı Kanun’un yürürlük tarihinden sonraki döneme ilişkin borçlandırılma talebinin reddine ilişkin kısmının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 5510 sayılı Kanun’un yürürlük tarihinden önceki döneme ilişkin borçlandırılma talebinin reddine ilişkin kısmının iptali yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.