YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/8948
KARAR NO : 2015/9826
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi
TARİHİ : 20/04/2015
NUMARASI : 2015/439-2015/739

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada İstanbul 11. Asliye Hukuk ve İstanbul 6. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ve aradaki vekâlet ilişkisine aykırı şekilde davranılması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.
Asliye hukuk mahkemesince, uyuşmazlığın tüketici işleminden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Tüketici mahkemesi tarafından ise, tarafların tüketici olarak sayılamayacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.
6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.
6502 sayılı Kanunun 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.
Bir hukuki işlemin sadece 6502 sayılı Kanunda düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davada davacı, davalılardan H.. C.. ile aralarında vekâlet yoluyla kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını davacının yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen davalı müteahhitin kendisine teslim etmesi gereken 1 nolu bağımsız bölümü, azledilmesine rağmen davalı M.. K..’nın ise, yine kendisine teslimi gereken 3 ve 5 numaralı bağımsız bölümleri üçüncü kişilere sattıklarını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuştur. Davacının birden fazla bağımsız bölüm aldığı düşünüldüğünde, tasarruf ve geleceğini garanti altına alma düşüncesinde olduğu tüketici sıfatı bulunmadığı gözönünde bulundurularak kat karşılığı inşaat ve vekâlet sözleşmelerinden kaynaklanan bu davanın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.