YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/451
KARAR NO : 2015/6497
KARAR TARİHİ : 07.05.2015

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 47. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/09/2012
NUMARASI : 2011/387-2012/124

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/09/2012 gün ve 2011/387-2012/124 sayılı kararı bozan Daire’nin 23/10/2014 gün ve 2013/15012-2014/16279 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına 53.000 USD’nin Y. Y.T. Bankası A.Ş. nezdinde döviz hesabı açıldığını, müvekkilinin talimatı olmaksızın paranın Yurt S. O.-Shore Ltd. hesabına aktarıldığını, çekilen ihtarnameye rağmen ödeme yapılmaması üzerine İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde 2000/1130 esas sayılı dosya ile dava açıldığını, mahkeme tarafından davanın reddine karar verildiğini, ancak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 2003/759-2560 karar ve 20/03/2003 tarihli kararı ile onandığını, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2005/102-100 sayılı kararı ile Y. S.O. Shore Ltd. Şti’nin paravan olduğunu ve paraların Y. Merkez Şubesi’nden bu bankaya aktarılmadığını, Y. A.Ş’nin külli halefi olan O.’ın ve ING Bank A.Ş’nin borçtan sorumlu tutulmaları gerektiği ileri sürerek 53.000 USD’nin 13/02/1999 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek avans faizi ile birlikte ING Bank A.Ş’den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ING Bank A.Ş. ve kendisine ihbarda bulunan TMSF vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeni ile reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.