YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12667
KARAR NO : 2015/27183
KARAR TARİHİ : 17.06.2015

Tebliğname No : 11 – 2011/386801
MAHKEMESİ : İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/07/2011
NUMARASI : 2010/1404 (E) ve 2011/635 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Adli emanetin 2010/12519 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması, suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa yüklenen “başkasına ait kimliğin kullanılması” suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovcuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan: hüküm
fıkrasında 53. maddenin takbikine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.