YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1170
KARAR NO : 2015/6548
KARAR TARİHİ : 07.05.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/10/2014
NUMARASI : 2014/80-2014/291

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2014 tarih ve 2014/80-2014/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “D.” markasının sahibi olduğunu, davalının “Y. D.” ibaresinin marka olarak tescili için başvurduğu, başvuruya yaptıkları itiraz nihai olarak reddedilmiş ise de markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, ayrıca başvurunun müvekkili markasının tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız yarar sağlayacağını,başvurunun markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturacağını, ibarenin aynı zamanda müvekkilinin ticari unvanı olduğunu, davalının daha önce de bu ibareyi içeren marka başvuruları yaptığını ancak itirazları üzerine başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2014-M-151 sayılı kararının iptalini, markaya müdahale nedeniyle haksız rekabetin önlenmesini ve davalı markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, kararın hukuka uygun olduğunu savunmuştur.
Diğer davalı vekili, müvekkilinin davacı markasını taklit etme niyetinin bulunmadığını, “Y.” ve “D.” ibarelerini önceden beri kullandığını, taraf markalarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı markası ve davalı başvurusu arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.