YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/29144
KARAR NO : 2015/40151
KARAR TARİHİ : 16.12.2015

Tebliğname No : 3-2012/123575
MAHKEMESİ : Altunhisar(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/03/2012
NUMARASI : 2011/28 (E) ve 2012/7 (K)
SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanık M.. Y..’a yükletilen yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğü kararda açıkça gösterilmemiş ise de, adli sicil kaydında yer alan ve en ağır cezayı içeren mahkumiyetin, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince, infaz evresinde re’sen tekerrüre esas alınabileceği düşünüldüğünden, bu hususun bozmayı gerektirmediği,
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,
Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık M.. Y.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1)Sanık M.. Y..’ın, silahla tehdit iddiasını aşamalarda ısrarla reddetmesi ve sanığın mağduru silahla tehdit ettiğine dair, kronik şizofreni hastası olduğu Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olan mağdurun beyanı dışında delil bulunmaması karşısında, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Sanık M.. Y.. hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığı kararı yönünden kronik şizofreni tanısı ile hakkında, TCK’nın 32/1. maddesinin uygulama yeri olduğu bildirilen sanık M.. Y..’a, CMK’nın 150/2 maddesi gereği müdafi atanması gerekirken, bu zorunluluk yerine getirilmeden yargılamaya devam olunarak, akıl hastalığı nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,
3-Sanık M.. Y.. hakkında kurulan hüküm yönünden, kabule göre de, Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık M.. Y.. müdafii ve sanık M.. Y..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.