YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31169
KARAR NO : 2015/33723
KARAR TARİHİ : 25.11.2015
Tebliğname No : KYB – 2015/312286
Basit yaralama suçundan sanık H.. T..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 3.000 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kapatılan Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/03/2013 tarihli ve 2011/867 esas, 2013/208 sayılı kararını müteakip, deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanık H.. T..’nın, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 3.000 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2014 tarihli ve 2014/906 esas, 2014/421 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 08.09.2015 tarih ve 2015/18… – 58… sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.10.2015 tarih ve 2015/312286 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, kayden 10/10/1991 doğumlu olup, suçun işlendiği 12/08/2009 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamış bulunulmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına yönelik kovuşturma sırasında sanığın usulüne uygun şekilde tebliğ edilen davetiye ile duruşmaya davet edilerek savunması alınmaksızın, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,
2) 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
3) Sanık hakkında TCK’nin 52/2. maddesi uygulanırken, 3000 TL (100×20) TL) şeklinde hesap yapılarak infazda tereddüte neden olunması, hususlarının da, kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesine; 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.