Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/11795 E. 2015/6752 K. 02.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11795
KARAR NO : 2015/6752
KARAR TARİHİ : 02.06.2015

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar …. ve ….), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık …)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar … ve … haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davaları ile ilgili karar verilmediği görülmekle zamanaşımı süresi içerisinde bu hususta hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanıklar … ve … haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar … ve … müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar … … ve…haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklar … ve … haklarında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK.nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak 39. maddenin 43. maddeden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından, sanıklar …, … ve … haklarında kurulan hükümlerde 43. maddenin 103/6. maddeden önce uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
Sanıklar … ve …’in diğer sanık …’un gerçekleştirdiği cinsel saldırı eylemine 5237 sayılı TCK’nın 39. maddesi anlamında yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinin kabul edilmesi karşısında, suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi koşulunun olayda gerçekleşmediği gözetilmeden sanıklar hakkında tayin olunan cezaların aynı Kanunun 102/3-d. maddesi ile artırılması,
Kanuna aykırı, sanıklar …, …, … müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.