YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1644
KARAR NO : 2015/6475
KARAR TARİHİ : 06.05.2015
MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2014 tarih ve 2014/493-2014/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından … “….” isimli gemiye …Jeneratör için tamir ve bakım hizmeti verdiğini ve toplam 18.934 ABD doları tutarındaki hizmet faturasını davalı firmaya gönderdiğini, ancak davalıdan hizmet bedelini alamayınca … Mahkemesi’nden geminin seferden men edilmesine ilişkin karar aldığını, davalı donatanın teminat yatırarak tedbiri kaldırdığını ileri sürerek hizmet faturası bedeli, … Mahkemesi’nde yapılan masraflar ve faiz toplamı 31.272 ABD doları tutarındaki alacağı için TTK 1236. maddesi uyarınca kanuni rehin hakkı tesisine, kanuni rehin talepleri kabul görmediği taktirde, alacaklarının davalıdan tahsiline, 31.272 ABD doları tutarındaki alacaklarına dava tarihinden fiili ödeme gününe kadar sözleşmeden kaynaklanan aylık % 2.5 oranında dolar faizi yürütülmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; söz konusu davacı alacağının kanuni rehin hakkı tanınacak alacak niteliğinde olmadığını, davacının iddia ettiği hizmet faturası bedellerinin ödenmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı alacağının kanuni rehin hakkı ile korunan gemi alacağı olmadığı, kaldı ki davacının da bu talebinden yargılama esnasında feragat ettiği, davacı şirket tarafından bahse konu jenaratörün tamir ve bakım hizmetlerinin davalı şirkete verildiği, davalı tarafından davacı şirkete geminin tamir masrafları ile ilgili 20,000 USD avans ödemesi yapıldığı, bu ödemenin hangi faturalara dair yapılmış olduklarının kesin anlaşılamadığı ancak davacı yanın ticari defterleri incelendiğinde davalı yandan alacaklı gözükmediği, davacının davanın konusu olmayan NT 231-2 nolu fatura nedeniyle alacaklı göründüğü, her ne kadar davacı 20.000 USD’lik ödemenin davalıya ait başka bir gemi için verilen hizmetler nedeniyle yapıldığını iddia etmiş ise de bu iddiasını da ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.