YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1497
KARAR NO : 2015/6187
KARAR TARİHİ : 04.05.2015
MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/09/2014 tarih ve 2014/117-2014/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK’nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2011/104850 başvuru numaralı ve “ ….” ibareli marka başvurusunun, TPE YİDK’nun 2013-M-8515 sayılı kararıyla, davalı şirkete ait 2011/22649 sayılı ve “ ….” ibareli markayla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle KHK 7/1 (b) maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin oyuncak ve ilgili araç gereçlerin ithalatı, imalatı, yurtiçi ve yurt dışı satışı amacıyla kurulduğunu, müvekkili şirket ile davalı şirketin satışa sunulan mal ve hizmetler ile tüketici kitlesinin farklı olduğunu, tüketiciler nezdinde karışıklığa yol açmayacağını ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, iptali istenen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin marka olarak “…” ibaresini seçiminin davacı şirketten çok daha önce olduğunu, müvekkili şirketin mobilya sektöründe faaliyet göstermiş olsa da; mağazalarında sadece mobilya değil, kimi zaman oyuncak sektöründe ürünlerle benzerlik gösteren ilişkili ürünleri de sattığını, marka kullanımının davacı tarafın başvurusundan çok daha önce başladığını ve halen devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı başvurusuna konu markanın tescil kapsamının oyun, oyuncak ve spor aletleri ile süs eşyaları perakende ve toptan satış hizmetleri yönünden 35.06 alt grupta yer alan hizmetlere yönelik olduğu, davalı firmaya ait markanın ise 35.06 alt grupta aynı hizmetleri tüm malları kapsayacak şekilde daha önceden tescil ettirdiği, davalı şirketin oyuncak araba görünümünde mobilyalar da sattığı, her iki tarafa ait markanın tek ayırt edici unsurunun da “…” ibaresi olduğu, markalar arasında ilk bakışta ayırt edilemeyecek ölçüde benzerlik bulunduğu, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının yerinde olduğu, söz konusu kararın alınmasında davalı şirketin herhangi bir itirazı veya dahli olmadığı gerekçesiyle TPE yönünden davanın esastan reddine, davalı şirket yönünden ise pasif husumet yokluğu sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.