YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5105
KARAR NO : 2015/13880
KARAR TARİHİ : 09.09.2015
MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/12/2014
NUMARASI : 2014/66-2014/453
Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması mümkün olmadığı takdirde azaltılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili dilekçesinde; Seferihisar Asliye Hukuk(Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 2007/307 E. 2009/127 K. sayılı boşanma ilamı ile davalıya aylık 300,00 TL yoksulluk nafakası ödediğini, davalının boşanma kararının ardından kendisini sigortalı göstermeyerek değişik işyerlerinde çalıştığını, yoksulluk nafakasına ihtiyaç duymadan kendisini geçindirebilecek durumda olduğunu, davacının evlendiğini, ailesini geçindirme yükümlülüğünün bulunduğunu, yoksulluk nafakasının şartlarının ortadan kalktığını belirterek, yoksulluk nafakasının kaldırılmasını, mümkün olmadığı takdirde azaltılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının boşandıktan sonra sürekli gelir elde edecek şekilde çalışmadığını, geçici günlük işlerde sigortasız çalıştığını, yoksulluk durumunun ortadan kalkmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile, dava tarihi 06/03/2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalı lehine hükmedilen aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun üçüncü kısmı (vesayet) hariç olmak üzere ikinci kitabı ile 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler, Aile Mahkemesinde görülür.
Davada; talebin 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda düzenlenen yardım nafakasından kaynaklandığı, dolayısıyla “Aile Hukukuna” ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. Talep, Aile Hukukundan (nafaka yükümlülüğünden) doğduğuna göre, açılan bu davanın 4787 sayılı yasanın 4.maddesi gereğince, aile mahkemesinde bakılması gerekmektedir.
Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerekir. Bu nedenle o yerde ayrı bir aile mahkemesi varsa çekişmenin aile mahkemesinde görülmesi, aksi halde davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden anılan kanun hükmüne aykırı şekilde genel mahkeme tarafından hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.