YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/221
KARAR NO : 2015/16383
KARAR TARİHİ : 23.10.2015

Tebliğname No : 12 – 2014/175540
Mahkemesi : Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 07/04/2014
Numarası : 2013/430-2014/225
Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın gittiği köy düğününde bir miktar alkol aldıktan sonra tartıştığı İ.. Y.. ile köy meydanında tekrar karşılaşması ve yanında bulunan G.. A.. ile tartışmasından sonra aracından aldığı 6136 sayılı yasa kapsamındaki tabanca ile olay yerinden uzaklaşmakta olan İlhan ve Gökhan’ın bulunduğu tarafa doğru hareket etmeye başladığı sırada oğlu O.. A.., yeğeni O.. A..ve kimlikleri tespit edilemeyen iki şahsın sanığın elindeki tabancayı almaya çalıştıkları sırada tabancanın tetiğine basarak önünde bulunan teyzesinin oğlu aynı zamanda kayınbiraderi olan T.. A..’ü vurarak ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde meydana gelen olayla ilgili olarak;
İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınıp, alkollü ve ruhsatsız silah kullanarak eylemi gerçekleştiren sanık hakkında azami hadde yakın bir cezaya hükmedilmesi ve bilinçli taksir nedeniyle yapılacak artırımın üst sınırdan belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın silahı kimseye doğrultmadığına, çarpma anında yere düşerken silahın patladığına, olay nedeniyle kimsenin şikayetçi olmadığının dikkate alınmadığına, TCK’nın 22/6. maddesinin yetersiz gerekçeyle uygulanmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, bilinçli taksirdeki öngörme olasılığının bulunmadığına ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.