YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/216
KARAR NO : 2015/16260
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

Tebliğname no : 12 – 2014/398285
Mahkemesi : Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 26/06/2014
Numarası : 2013/396-2014/315
Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığa atılı TCK’nın 89/5. maddesi kapsamındaki suçun takibinin şikayete tabi olduğu olayda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanan yaşı küçük mağdur M.. S..’ın annesi ve aynı zamanda velisi durumunda bulunan Ş.. S..’ın İscehisar Asliye Ceza Mahkemesi tarafından talimat yolu ile tespit edilen 21/03/2014 tarihli duruşma sırasındaki beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla sanığın sadece; şikayeti devam eden S.. A..’ın yaralanmasından sorumlu tutularak TCK’nın 89/1, 89/2-b maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında birden fazla kişinin yaralanmasına neden olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Olay günü önünde seyreden aracın, yaya geçidinden geçen yayalara yol vermek üzere durduğunu gören sanığın, bu aracın solundan geçmeye çalıştığı sırada yayalara çarpması sonucu, katılan S.. A..’ın hayat fonksiyonlarına 1. derecede etkili kemik kırığı meydana gelecek şekilde, hakkındaki şikayetinden vazgeçen mağdur M.. S..’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda, asli kusurlu sanık hakkında temel ceza tayininde alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza tayini yerine, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.