Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2013/2797 E. 2015/1874 K. 22.01.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2797
KARAR NO : 2015/1874
KARAR TARİHİ : 22.01.2015

Tebliğname No : 4 – 2012/313908
MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/03/2012
NUMARASI : 2011/170 (E) ve 2012/89 (K)
SUÇLAR : Orman Kanununa Muhalefet, hakkı olmayan yere tecavüz, tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık M.. E.. hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen, ilgili Kanun maddesi gereğince birlikte hükmedilen hapis ve adli para cezalarının bir bütün olduğu, bölünemeyeceği gözetilmeden, adli para cezası yönünden temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
A)Sanık A.. K.. (Halis oğlu) hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan M.. E..’in, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B)Diğer hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık M.. E..’e yükletilen hakkı olmayan yere tecavüz eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
TCK’nın 29. maddesinin uygulanmasına ilişkin gerekçe karar yerinde açıklanıp tartışılmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
2-Sanıklar A.. K.. (Halil oğlu) ve A.. K.. (Halis oğlu) hakkında tehdit, sanık H.. K.. hakkında tehdit ve hakaret eylemlerinden verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,
Anlaşıldığından, katılan sanık M.. E..’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık M.. E.. hakkında kurulan hükümler yönünden;
a)Orman Kanununa muhalefet suçundan kurulan hükümde;
Kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan taşınmaz sahibi Hazineye duruşma günü usulen bildirilip, davaya katılma olanağı sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 234/1-b maddesine aykırı davranılması,
b)Tehdit suçundan kurulan hükümde ise;
Sanığın savunmasında, olay günü öğleden sonra sanık Halis ile birlikte oğlu ve babası olan diğer sanıkların evinin önüne geldiklerini, kendisine yönelik tehdit ve hakaret içerir sözler söylediklerini, bir müddet içeride bekledikten sonra dışarı çıktığını beyan etmesi, mahkemece de bu şekilde başladığı kabul edilen olayın devamında, sanığın elinde bıçakla evinin merdiveninden aşağı inerek mağdurları tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, TCK’nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilmeden ve “sanığın suç işleme kastı, suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar veya tehlikenin” ne şekilde ağırlık taşıdığı da açıklanmadan, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,
Kanuna aykırı, sanık M.. E.. ve suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN Orman Kanununa muhalefet suçu bakımından başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.