YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15380
KARAR NO : 2015/41145
KARAR TARİHİ : 04.06.2015

Tebliğname No : Kanun Yararına Bozma-2014/374645

Silahlı gasp suçundan sanıklar C.. D.. ve Ş.. E..’nin, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 497/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/10/2002 tarihli ve 2001/354 esas 2002/309 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1, 150/2 ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 13/06/2005 tarihli ve 2001/354 esas 2002/309 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06/11/2014 gün ve 2014/19380/66396 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2014 gün ve KYB/374645 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 12/12/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/06/2005 tarihli ek kararında kanun yolunun hatalı gösterildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/03/2012 tarihli ve 2011/6-386 esas, 2012/99 sayılı kararında belirtildiği üzere kanun yolu ve merciinin hatalı bildirilmesinin kesinleşmeye engel olmadığı ile anılan karara müteakip verilen uyarlama kararlarının hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe kanunun tespit edilip, uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, delil toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması imkanı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, dosya üzerinden karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir. ./..
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Kanun Yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen, 13/06/2015 gün, 2001/354 esas ve 2002/309 karar sayılı ek kararın BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK’nın 309/4-b maddesine göre Mahkemesince duruşma açılarak yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.