YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14776
KARAR NO : 2016/462
KARAR TARİHİ : 18.01.2016

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, yaralama

Mala zarar verme ve yaralama suçlarınden sanık Ö.. T..’in mahkumiyetine, sanık R.. G.. hakkında yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik karar, katılan vekili tarafından vekalet ücretine hükmedilmesi gerekçesiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık R.. G.. hakkında verilen karara yönelik incelemede:
5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 Sayılı CMK’nın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2- Sanık …. hakkında verilen hükümlere yönelik incelemede:
Sanık hakkında mala zarar verme ve yaralama suçlarından hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.