Danıştay Kararı 12. Daire 2021/7836 E. 2022/2120 K. 19.04.2022 T.

Danıştay 12. Daire Başkanlığı         2021/7836 E.  ,  2022/2120 K.
T.C.

D A N I Ş T A Y

ONİKİNCİ DAİRE

Esas No : 2021/7836

Karar No : 2022/2120

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …

VEKİLİ : Av…

KARŞI TARAF (DAVALI) … Bakanlığı

VEKİLİ : Av…

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığında 2. derecenin 3. kademesinde vergi müfettişi kadrosunda bulunmakta iken 15/01/2012 tarihinden itibaren 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 10. maddesi kapsamında (yeni maaş sistemine göre) mali hakları belirlenen ve derece yükselmesi sebebiyle de 02/08/2015 tarihinden itibaren 1. derecenin 1. kademesi üzerinden mali hakları ödenen davacının, 1. dereceli kadro için 15/01/2012 tarihinden önceki mevzuat hükümlerine (eski maaş sistemine) göre mali haklarının daha yüksek olduğundan bahisle, önceki mevzuat hükümlerine (eski maaş sistemine) göre mali haklarının ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile maaşının 01/01/2016 tarihinden itibaren eski maaş sistemine göre hesaplanarak ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : … İdare Mahkemesince; Danıştay Onikinci Dairesinin 09/09/2019 tarih ve E:2018/3519, K:2019/5685 sayılı bozma kararına uyularak; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 10. maddesine göre, davacıya 15/01/2012 tarihinden önceki mevzuat hükümlerine (eski maaş sistemine) göre ödenmekte olan toplam net tutarın, herhangi bir nedenle Ek 10. maddeye (yeni sisteme) göre ödenmesi öngörülen toplam net tutara eşit duruma geldiği veya daha düşük kaldığı tarihten itibaren, davacının mali haklarının Ek 10. maddeye (yeni sisteme) göre belirlenmesi gerektiği, bu maaş sistemine geçildikten sonra, davacıya eski maaş sistemine göre ödeme yapılmasının mümkün bulunmadığı, dolayısıyla 15/01/2012 tarihinden itibaren Ek 10. maddeye (yeni sisteme) göre mali hakları belirlenen davacının, yeniden 15/01/2012 tarihinden önceki mevzuat hükümlerinden (eski maaş sisteminden) yararlandırılması mümkün bulunmadığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Yeni sistemden maaş hesaplanmaya başlandığı tarihten itibaren eski ve yeni maaş kıyaslamalarının tekrar yapılamayacağına ve yüksek olması sebebiyle, tekrar eski sisteme göre hesaplanan maaş tutarlarının ödenmeyeceğine ilişkin olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 12. maddesinde açık bir hüküm bulunmadığı, maaş hesaplamasına dayanak olan 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin amacı, kamu görevlilerinin mali hakları açısından adaletsizlikleri gidermek ve mevcut mali haklarını korumak olduğuna göre, davalı idarenin davaya konu uygulamasının hukuka aykırılık taşıdığı, Sayıştay kararlarının aksi yönde olduğu, aynı dereceye ve memuriyet kıdemine sahip olan, hatta aynı iş yerinde aynı görevi yapan vergi müfettişlerinin maaşları arasında, vergi matrahı ve hesaplama sistemi yoluyla farklılık oluşmasının, Anayasa ve idare hukuku ilkeleriyle uyumlu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 2. maddesiyle, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen Geçici 12. maddenin 15/01/2012 tarihinde yürürlüğe girdiği, anılan maddede, 15/01/2012 tarihinden önce yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre hesaplanan maaşlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 10. maddesine göre hesaplanan maaşların karşılaştırılması gerektiğinin düzenlendiği belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin dördüncü fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Davacının temyiz isteminin reddine,

2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,

3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,

4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,

5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.