Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2014/21106 E. 2015/34135 K. 09.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21106
KARAR NO : 2015/34135
KARAR TARİHİ : 09.12.2015

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi
TARİHİ : 14/05/2014
NUMARASI : 2012/1558-2014/469

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 1995 Ekim-2012 Aralık tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, davacının metal bölümünde ustabaşı olarak 16 yıl kesintisiz çalıştığını, en son net maaşının 1.300,00 TL olduğunu fakat davacının ücretinin asgari ücret olarak gösterildiğini, davacının iş sözleşmesinin güya haklı sebebe dayanılarak feshedildiğini, iş sözleşmesinin sonlandırılmasında haklı sebebin mesai başında uyumak olarak gösterildiğini, davacıya psikolojik taciz uygulandığını, mesai saatlerinin 08.30-17.00 arasında olmasına rağmen davacının her akşam 21.00’de işi bıraktığını, her gün dört saat fazla mesai yaptığını, davacının iş sözleşmesinin haksız sebeple feshediğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 1995 tarihinde çalıştığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının daha önce Y. A. isimli şahıs şirketinde çalıştığını, bu şirketten tüm kıdem ve diğer haklarını alarak ayrıldığını, davacının davalı şirkette 15.11.2000 tarihinde çalışmaya başladığını, işyerinde mobbing uygulanmadığını, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının iddialarının hayatın akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Islaha karşı zamanaşımı def’in dikkate alınıp alınmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda; davacının ıslah dilekçesine karşı davalı tarafça süresinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, ancak mahkemece zamanaşımı def’in değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca fazla mesai alacağı yönünden ıslah tarihinden geriye doğru beş yıllık süre için hesaplama yapılmalı ve dava dilekçesi ile talep edilip zamanaşımına uğramayan miktar da eklenerek sonuca gidilmelidir. Bu yön gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.