YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2822
KARAR NO : 2015/14133
KARAR TARİHİ : 15.09.2015

MAHKEMESİ : EMİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/12/2014
NUMARASI : 2014/447-2014/540

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 15.09.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalılar vekili Av. O.. K.. geldi. Karşı taraf davacı ve vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00’e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, tarafların boşandıklarını, müvekkili olan davacının , 03/09/2008 tarihinde fiziki şiddet uygulanmış şekilde anna ve babasına teslim edildiğini, müvekkiline düğünde takılmış olan ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadelerine, bu mümkün olmadığı takdirde bilirkişi marifetiyle hesaplattırılıp tespit edilecek değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili savunmasında, davacının ziynetleri giderken götürdüğünü ve darp iddiasının asılsız olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, çeyiz eşyaları yönünden davanın kabulüne, ziynetler yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, verilen bu hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine;
Dairemizin, 03.02.2014 tarih, 2013/16833 E. 2014/1396 K. Sayılı ilamı ve “…Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır……
O halde mahkemece, davacının doktor raporu ile sabit olduğu şekilde davalıların hakimiyet alanında ve ikametgahlarının bulunduğu yurt dışında olduğu dönemde fiziksel şiddete maruz kalıp kalmadığının değerlendirilmesi gereklidir. Değerlendirmenin fiziksel şiddete maruz bırakıldığı şeklinde olması halinde ise davacının ziynet eşyalarını yanında

getirdiğinin kabulünün olanaklı olmadığı gözetilerek taraf delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken tarafların karşılıklı anlaşma ile boşandıklarının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir…” gerekçesi ile bozularak, mahalline iade edilmiş, mahkeme tarafından bozma kararına uyularak yargılamaya devam olunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, verilen bu karar davanın taraflarınca süresi içinde temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Davacının temyizinin incelenmesine gelince; davacı, dava dilekçesinde, ziynetler arasında 11 adet 27 gramlık 3 burmalıbileziğin iadesine karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi 1 adet bileziğin değerinin 2700 TL olduğunu belirlemiş, mahkemece de, hüküm fıkrasında 11 adet 3 burmalı bileziğin iadesine karar verildiği halde , bu bileziklerin toplam değeri olarak, bir adet 3 burmalı bilezik değeri olan 2700 TL ‘nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Öyle ise mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınıp,talep konusu edilen 11 adet 3 burmalı bileziğin dava tarihi itibariyle değerinin tespit edilip, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.