YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15436
KARAR NO : 2015/2135
KARAR TARİHİ : 25.02.2015

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/03/2014
NUMARASI : 2012/253-2014/127

Davacı İçişleri Bakanlığı’na izafeten İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili Avukat Bilge tarafından, davalılar F.. Ş.. ve diğeri aleyhine 04/10/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamından, karar tarihinin 11/03/2014 olduğu, davacı taraf lehine 2.823,65 TL tazminata hükmedildiği, yine kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine 338,84 TL vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca, nispi olarak hesaplanan vekalet ücretine Tarifenin 2. kısmında belirlenen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla karar verilmesi gerektiğine göre, davacı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 338,84 TL vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak vekalet ücreti açısından, verilen bu kararla ilgili yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle hüküm kısmının 3. fıkrasında yer alan “338,84” sayısının çıkarılarak, yerine “1.500,00” sayısının eklenmesine, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.