YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/19386
KARAR NO : 2015/27893
KARAR TARİHİ : 12.10.2015

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar hakkında müşteki …’a karşı tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
TCK’nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin adli para cezası öngörülmediği halde doğrudan adli para cezası hükmedilmişse de, bu suç yönünden suç vasfına yönelik bir temyiz talebi ile aleyhe temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2) Sanık… hakkında müşteki …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda, cezanın “10 ay 25 gün” yerine “11 ay 27 gün” olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanığın TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftaki “11 ay 27 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “10 ay 25 gün” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının hak yoksunlukları ile ilgili kısmının “TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanık… hakkında müşteki…’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden TCK’nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucunda, cezanın “10 ay 25 gün” yerine “11 ay 27 gün” olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar olması ve müştekinin zarar talebinin bulunmaması karşısında, maddede öngörülen diğer şartlar açısından değerlendirme yapılarak, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, “Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve denetim süresi içerisinde sanığın tekrar suç işlediği anlaşılmakla, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal olanak bulunmadığı” gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c) Sanığın TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’n temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.