Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2014/19625 E. 2015/15733 K. 14.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19625
KARAR NO : 2015/15733
KARAR TARİHİ : 14.10.2015

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ
TARİHİ : 27/05/2014
NUMARASI : 2012/911-2014/522

Taraflar arasındaki abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine;temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; dava konusu adresteki sitede bulunan ………. numaralı aboneliğin bina ortak kullanımına ait olduğunu, bu aboneliğin binanın müteahhidi adına kayıtlı olduğunu, müvekkilinin binada kendi kullandığı döneme ilişkin olan borcu düzenli bir şekilde ödediğini, 13/12/2012 tarihinde davalı kurum seri no ……….. nolu abone fesih formu ile binanın ortak kullanım alanının elektriğini kestiğini, bunun üzerine müvekkilinin , borcun sitenin elektrik kullandığı döneme ait olmaması nedeni ile elektriğin açılması için başvurduğunu, eski abonenin borcu olduğundan bahisle elektrik açılmadığı gibi yeni abone de tesis edilmediğini, müteahhit dönemine ait elektrik borcunun site yönetiminden alınmak istendiğini, başkasının borcundan dolayı müvekkili siteye elektrik verilmediğini, müvekkiline elektrik borcu olduğunu söylemeleri üzerine 3 aylık elektrik borcunun yatırıldığına dair makbuz ibraz edildiğini, bu kez de kaçak kullanımdan bahisle elektriğin kesildiğinin bildirildiğini oysa sayaç üzerindeki mührün kırılmamış şekilde halen sağlam olarak bulunduğunu, davalının yapmış olduğu uygulamanın tamamen keyfi olduğunu ileri sürerek, müvekkili sitenin ortak kullanımı için müvekkili adına elektrik aboneliğinin verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili dilekçesinde; davacının talebinin usul ve yasalara aykırı olduğunu, müvekkilinin BK 96 ve elektrik piyasası müşteri hizmetleri yönetmeliğinin 24 maddesine istinaden davacı talebinin red edildiğini, davacı siteye elektrik verilmemesinin tek sebebinin zamanında ödenmeyen borçlardan kaynaklı olduğunu, ortak gider aboneliğinden tüm site sakinlerinin yararlandığını, iddia ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; ”…Gaziantep 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/76 Esas sayılı dosyasında dava konusu aboneliğin 2012/02 ve 2012/12 dönemlere ilişkin kaçak kullanımının söz konusu olmadığından bahisle hüküm kurulmuş olup, dolayısı ile davacı sitenin kaçak kullanıma bağlı olarak elektriğinin kesilmesinin usul ve yasalara uygun düşmediği” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kural olarak, bir davada hüküm verilmesi, başka bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuki durumun mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir. Davalardan biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı var sayılır ve biri diğeri için bekletici mesele yapılır.
Somut olayda, mahkemenin gerekçesinde dayanılan davacı tarafından Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/76 E. sayılı dosyasında açılan menfi tespit davasının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamaktadır.
Hal böyle iken, mahkemece, taraflar arasındaki menfi tespit dava dosyasında verilecek hukmün, bu dava dosyasının sonucunu etkileyecek mahiyette olması nedeniyle, Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/76 E. sayılı menfi tespit dava dosyasının bekletici mesele yapılarak, sözkonusu dosyada verilen kararın kesinleşmesi beklenmeli ve sonucu dairesinde bu dava dosyasında da bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.