YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21651
KARAR NO : 2015/13257
KARAR TARİHİ : 14.09.2015

Tebliğname no : 12 – 2014/321451
Mahkemesi : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 30/06/2014
Numarası : 2013/1205 – 2014/519
Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, bir kişinin kemik kırığı oluşacak şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, sola dönüş kurallarına uymaması nedeni ile asli kusurlu olan sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin kusura, eksik inceleme ile hüküm verildiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1. Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafındaki “ failin güttüğü amaç ve saik” ibaresi ile TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin hükmün 3. paragrafının çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.